Interview met Tim Smit

Van Hollywood naar Tilburg; Hollandse nuchterheid

 

Je ziet het steeds vaker, iemand die vanuit het niets enorm populair wordt met een video op het internet. In ons eigen land is Esmée Denters wellicht het bekendste voorbeeld, maar voor het digital arts vakgebied is er een meer interessante case; Tim Smit. Zijn naam doet misschien niet direct een belletje rinkelen, maar zodra de titel “What’s in the Box” voorbij komt, is het voor de meeste duidelijk over wie we het hebben. Het is de naam van de sci-fi short film waarmee Tim, na het uploaden ervan op YouTube in maart 2009, enorm populair werd. Ondertussen zijn we ruim anderhalf jaar verder, en in die tussentijd is er genoeg gebeurd. Tijdens het Playgrounds Festival in Tilburg sprak Tim o.a. over zijn recente werk. Na afloop vroeg ik hem over zijn persoonlijke ervaring met betrekking tot zijn naamsbekendheid en de manier waarop hij dit bereikt heeft.

 

Ik kan gerust stellen dat mensen jou kennen van “What’s in the Box”. Dit is niet het enige dat jij gemaakt hebt, maar heb je het idee dat jouw naam en werk toch nog steeds gekoppeld wordt aan het feit dat deze film zo’n hit op YouTube was?

Ja, honderd procent. Bijvoorbeeld op een festival zoals Playgrounds, mensen vragen me toch altijd weer over die korte film, maar zo raar is dat ook niet. Het is een ontraditionele manier van bekend worden, en daarnaast is het ook een short dat hier in Nederland niet standaard is, gezien het genre en de effecten. Ik vind het leuk dat mensen het kennen en herkennen, maar het is inderdaad niet het enige dat ik gedaan heb. Ik zie het als een leerproces dat begon met “What’s in the Box”, en ik hoop vanaf daar steeds beter te worden, maar voor mijn gevoel sta ik nog onder aan de ladder.

 

Je spreekt zelf al van een ongebruikelijke manier van bekend worden. De meeste mensen in het vakgebied van animatie en visual effects zijn er op een meer traditionele manier ingerold, bijvoorbeeld door het opbouwen van een portfolio of een doorstroming vanuit school, stage of projecten. Bij jou gebeurde dit allemaal in een klap. Dat heeft zijn voor- en nadelen?

Inderdaad. Het voordeel is dat je enorm veel aandacht krijgt, je zet jezelf in een klap op de kaart en je zit er op dat moment al gelijk midden in. Aan de andere kant, wat daar dus gelijk bij komt kijken, is dat je te snel groeit. Ik kreeg vrijwel vanuit het niets de optie om aan dit project [speelfilm versie van “What’s in the Box”] te gaan werken en dat is lastig wanneer je daar nog helemaal geen opleiding in hebt gedaan. Dat is ook de reden dat ik tijdens het project mezelf ook bezig heb gehouden met wat kleinere projecten.

 

De meest recente voorbeelden van deze kleinere projecten zijn de videoclips die je gemaakt hebt voor de Tilburgse rockband Daybroke. Hoe ben je daar terecht gekomen?

Toen de populariteit van “What’s in the Box” mij de mogelijkheid bood om aan een langere versie te werken, wilde ik eerst nog wat ervaring opdoen. Lokaal was hier wat dat betreft veel meer aanbod voor, waaronder dus van Daybroke. Er waren meerdere mogelijkheden, maar ik wilde iets waarbij je controle kon krijgen over je project, en dit was mogelijk met Daybroke. Het is een stuk kleiner en dit geeft je totale creatieve vrijheid en dat vond ik belangrijker dan gelijk aan de slag te gaan in Hollywood, want daar mis je die vrijheid. Op die manier zou ik het sowieso aangepakt hebben als “What’s in the Box” niet zo populair was geworden, van klein naar groot.

 

Je bent een grote filmfan, dit zou je kunnen zien als een hobby. Is dit visual effects ook nog steeds een hobby, of meer?

Het is sowieso begonnen als een hobby, net als mijn interesse in film. Die was er al sinds ik klein was, en dan met name de technische kant. Ik ben opgegroeid in de tijd dat de CGI [computer-generated imagery] opkwam in cinema, met films als “Jurassic Park”, en keek vooral naar de praktische en digitale effecten, dat vond ik heel vet. Later realiseerde ik me dat het zelf maken van zulke effecten ook heel leuk is, en wat mij dan vooral trok, is het toepassen van die effecten op een globaal verhaal, een groter geheel. Zo zou ik het bijvoorbeeld niet leuk vinden om effecten te maken voor een project of verhaal waar ik niks mee heb. Ik spreek dus denk ik nog wel van een hobby, en die zit hem dan vooral in het creëren van een geheel.

 

Het is bij jou dus allemaal ontstaan vanuit een hobby, en als jij zonder enkele doelgerichte scholing dit kan bereiken, wat kan volgens jou een specifieke studie toevoegen op ‘eigen scholing’?

Ik zeg niet dat ik zelf super slim ben, maar ik heb natuurlijk wel een opleiding gevolgd die veel technische kennis vergt en heeft opgeleverd, en dat heeft mij me echt geholpen in het leren van dit soort dingen. Ik zou iedereen die graag films maakt of als een AV-artiest bezig wil zijn aanraden een opleiding te volgen, het levert je meer structuur op en geeft je natuurlijk een hoop extra resource.

 

“What’s in the Box” zou geplaatst kunnen worden onder de noemer ‘viral video’. Voor alle potentiële ‘upcoming artists’ binnen dit vakgebied, denk jij dat het een reële en verstandige wijze is om naamsbekendheid te werven op een manier hoe het jou is afgegaan?

[Stilte, Tim denkt even na] …Ja, je kunt het altijd proberen. Er zijn sinds “What’s in the Box” meerdere gelijksoortige filmpjes opgedoken op het internet zoals “Panic Attack” en “The Raven”. Maar waar mijn situatie zich uniek in maakt, zo ervaar ik het tenminste zelf, is dat ik de effecten thuis op mijn zolderkamer deed en alles voor heel weinig geld heb geproduceerd. Dat spreekt natuurlijk ook wel aan op het moment dat zo’n film ‘ontdekt’ wordt. Dus als je heel erg overtuigd bent van je eigen project moet je hem zeker online gooien, wie weet levert het wat op. Het kan je sowieso geen kwaad doen, maar zo’n zelfde succes kun je natuurlijk nooit garanderen, dat valt niet te voorspellen. Ik was, voordat ik de film op YouTube plaatste, eigenlijk ook gewoon van plan om met “What’s in the Box” langs producenten te gaan, kijken of er interesse is voor het maken van een speelfilm. Het was dus sowieso al wel een doel om naamsbekendheid te krijgen met de film, maar niet op de manier waarop het nu is gegaan, dat was een verrassing boven verwachtingen.

Na het interview begeeft Tim zich onder de rest van het publiek van het Playgrounds Festival, waar hij op het einde van de middag de Best Local Award wint voor zijn werk aan de videoclip Sabotage van Daybroke.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: